Samo wiercenie daje dokładność typową dla tej metody, zwykle w klasach IT11–IT12. Jeżeli rysunek wymaga pasowania, otwór rozwiercamy lub wytaczamy – standardowo do klas H7/H8, z chropowatością rzędu Ra 1,6–3,2 µm. Docelowy poziom tolerancji i chropowatości potwierdzamy po analizie rysunku i materiału, a wymiary dokumentujemy w kontroli wymiarowej.